Op 1 februari dit jaar (2010) hadden we ons eerste oudergesprek naar aanleiding van Danny zijn rapport. Bij dat gesprek zijn Danny’s juffen, de interne begeleidster, de ambulante begeleider en wij aanwezig. We zouden daar Danny’s rapport gaan bespreken en een handelingsplan opstellen.

 

Een beetje zenuwachtig gingen we het gesprek in. Wij vinden in ieder geval dat het heel goed gaat. We merken aan Danny dat hij het naar zijn zin heeft op school. Het is wel zo dat hij nog steeds niet echt met andere kinderen gaat spelen. Maar wat zou de school van Danny vinden en gaat het goed genoeg?

 

Op school hebben ze gelukkig de zelfde mening als wij hebben. Danny is een lieve jongen, leerbaar maar heeft wel sociaal de nodige problemen. Hij neemt geen initiatief om met andere kinderen te spelen. Op het schoolplein is hij erg gericht op de juffen/meester en gaat ook daar niet met andere kinderen spelen.

We zien dit toch wel als een groot probleem en hebben afgesproken hier meer aandacht aan te geven.

 

Zowel op school als thuis praat Danny vaak in zich zelf. Dit vinden wij nogal rot klinken en zien dat als een probleem. De juffen vinden dat niet zo’n probleem. Zij vertelde ons dat volgens de “beertjesmethode” dit hem helpt bij het verwerken van de opdrachtjes die hij heeft gekregen en de dingen die hij doet. We moeten dat niet remmen, maar Danny lekker in zichzelf laten praten. Dat vinden wij wel lastig omdat het zo lijkt alsof hij zich dan in zijn eigen wereldje terug trekt.

 

De dagritmekaarten die gehanteerd worden zijn duidelijk en geven voor Danny structuur en houvast voor de dag. Van opdrachtjes die hij krijgt snapt hij goed wat de bedoeling is. Danny vindt het wel moeilijk om zelfstandig bezig te blijven. Wanneer hij met een opdrachtje bezig is gaat het goed. Maar er hoeft maar iets te gebeuren, bijvoorbeeld de punt van het potlood is op en moet geslepen worden, en hij heeft weer afwachtende houding. Hier is nog wel regelmatig een stukje aansturing nodig om Danny door te laten gaan.

 

Er zijn zeker wat punten waar aan gewerkt moet worden maar zowel de juffen als wij zijn erg tevreden hoe het gaat op school. Opvallend is hoe de juffen, intern begeleidster en de ambulante begeleidster het zelfde over de dingen denken als wij doen. We worden goed geïnformeerd, er wordt duidelijk gecommuniceerd. De dingen die gezegd moeten worden, worden gezegd (ook al is dat soms nog al confronterend). Dit geeft wel heel veel vertrouwen dat Danny op de juiste plaats zit en vertrouwen voor de toekomst.