We zijn nu al weer vier dagen verder. Het is eigenlijk onvoorstelbaar hoe stel zo’n klein mannetje herstelt van een operatie. De eerste dag na de operatie was alles dik en opgezwollen maar nu ziet dat er ook weer goed uit. Het wondje van de operatie aan zijn lies ziet er goed en schoon uit. De hechtingen onder aan zijn balzakje gaan al los zitten en bijna oplossen.
Danny doet nu echt alles weer. Hij speelt en stoeit met Jordy, loopt kruipt valt gaat weer staan. Eigenlijk alles zonder dat hij er last van heeft. We zijn echt heel blij dat dit allemaal (achteraf) zo makkelijk is gegaan.

 

Als zijn glucosespiegel nog steeds goed is mag Danny weer naar huis. Hoe laat weten we niet precies. We hopen dat het in de ochtend is.

Een beetje later dan de bedoeling maar hier dan toch nog een laatste berichtje over de operatie. Danny is vandaag om 11:30 uit het ziekenhuis ontslagen. De nacht is wat onrustig geweest. Danny was af en toe wakker en lag wat te smakken met zijn mondje. Yvonne dacht dat Danny wat misselijk was. Maar na een beetje drinken ging dat gelukkig weer beter.


In de ochtend was Danny het duidelijk zat wat er allemaal gebeurde. Hij was nog een beetje af te leiden met speelgoed en de televisie. Gelukkig kwamen om 10:30 de artsen hun ronde doen en kregen we te horen dat alles goed was. Het infuus mocht eraf en nadat er een afspraak voor de controle gemaakt was mochten we naar huis. Voor Danny was het een grote opluchting dat hij eindelijk zijn infuus kwijt was. Hij ging meteen lekker lopen en spelen (zie ook de foto’s). Voor ons een heerlijk gezicht, hij had weinig of geen last van de operatie. Om 11:30 konden we eindelijk naar huis.


Thuis heeft Danny nog lekker een boterham gegeten en is daarna meteen gaan slapen. Na zijn slaapje had hij een lekkere poepluier. Dus we kunnen concluderen dat alles na de operatie weer werkt. Hij kan gewoon plassen en poepen zonder dat hij daar last van heeft.
In de middag heeft hij nog lekker gespeeld.

 

We zijn blij dat alles zo gelopen is zoals we dat ‘geplanned’ hadden. Er zijn geen bijzonderheden voorgevallen. We zijn in het sophia kinderziekenhuis uitstekend geholpen en zijn blij dat ze ook echt naar ons (de ouders) luisteren. De richtlijnen voor de operatie zoals we die van de prader-willi vereniging (http://www.praderwillisyndroom.nl/) hebben gekregen zijn bijna letterlijk overgenomen en hebben perfect gewerkt.

 

Gelukkig, de operatie zit er op. Danny is goed wakker geworden, alles is geslaagd.
Danny is de ochtend goed door gekomen. Door de spalk om zijn voetje kon Danny niet lopen of kruipen. Gelukkig konden we Danny redelijk goed afleiden met het vele speelgoed dat daar ligt.

Om 11:30 werden we gehaald om Danny naar de o.k. te brengen. Ik (Hans) ben mee geweest om bij de narcose te blijven. De rit in zijn bed naar de o.k. was voor Danny toch wel het leukst. Al die deuren die vanzelf open gaan. Een groot feest. Bij de narcose vond Danny het even niet zo leuk. Het inbrengen van de narcose via zijn infuus was waarschijnlijk een minder prettige gevoel, maar na de laatste spuit viel Danny lekker rustig als een blok in slaap en moest ik de kamer verlaten.
Dat was toch wel een beetje moeilijk. Je laat je mannetje zo achter, dan gaat die deur dicht en zie je niets meer. Het enige dat je dan kan doen is afwachten.

Rond 1300 uur kregen we te horen dat we mee mochten naar de uitslaap kamer. Yvonne is daar naar toe mee geweest. Danny is behoorlijk onrustig wakker geworden, hij schopte bijna zijn infuus eruit. Na een uurtje was Danny zo ver bijgekomen dat hij terug mocht naar de zaal.
Daar zagen we netjes een wond van de operatie in zijn lies en een paar hechtingen in zijn balzakje waar zijn balletje is vast gezet.
Op zaal is Danny even wakker geweest, heeft ons gezien en is daarna als een blok in slaap gevallen. Toen hij weer wakker werd was hij ook goed wakker en helder. Danny wilde gaan spelen en ook gaan staan. Dat laatste was niet zo’n goed idee. Na de eerste poging viel hij terug in zijn bed op zijn billen en dat deed toch wel zeer. Daar is hij wel een half uur van van slag geweest. Gelukkig ging het daarna weer helemaal goed.

 

Om 1600 uur heeft hij nog een vingerprikje gekregen om de glucosespiegel te controleren.
De rest van de middag was hij lekker actief en had Danny weer interesse in spelletjes. Hij was weer ondeugend en wilde kusjes geven. Helemaal weer de oude Danny. We hebben Danny nog bijna twee uur in een stoeltje laten zitten. Dat ging ook heel goed. Hij heeft zelf zijn brood gegeten.
De chirurg en de anesthesist zijn om 18:30 nog even langs geweest. Daar kregen we te horen dat de operatie goed is verlopen. Dat zijn balletje die niet ingedaald was zag er goed en gezond uit en zit nu netjes op zijn plaats. Ook vertelde ze dat het liesbreukje weer in orde is. Er zijn ook geen schommelingen in de glucosespiegel opgetreden.
Danny ging eigenlijk direct daarna naar bed en sliep binnen een mum van tijd lekker. Wij zijn toen een hapje gaan eten.

Rond 20:00 uur heeft Danny nog een keer een vingerprikje gehad om de glucose te controleren.
Morgen mag Danny als de glucosespiegel nog steeds goed is weer lekker naar huis. Dan is het ook wel weer mooi geweest in het sophia en hopen we daar voorlopig niet meer terug moeten.